Met tranen genieten van de sterren

23 augustus 2025

De voorbije weken waren een enorme emotionele rollercoaster. Alles een plaats geven en verwerken, was en is nog steeds een enorme uitdaging. Een uitdaging die nog extra wordt uitgedaagd, want mijn scheiding loopt er tussendoor ook nog.

’s Avonds laat loop ik nog te ijsberen. Ik voel me moe en toch heb ik niet de moed om te gaan slapen. Het voelt alsof mijn hoofd vol tranen zit die er maar niet uitkomen. Ik voel me verdrietig en down. Ik wil brullen en kressen, ik wil het uitschreeuwen. In plaats daarvan besef ik plots dat ik op mijn tanden aan het bijten ben en voel ik de spanning in mijn kaken.

Ik sluit mijn ogen en adem heel diep in. Ik open zachtjes mijn mond en probeer de spanningen los te laten bij een uitademhaling. Stap één is gezet.

Shine bright

Voel ik me neerslachtig door de hormoonpillen? Door de vele emoties waar ik mee zit? Of is mijn Bruno (mijn stemmetje in mijn hoofd) weer op bezoek? Ineens voel ik mij een beetje misselijk worden en probeer tegen mezelf te zeggen dat ik veilig ben. Dat ik niet bang hoef te zijn voor wat misschien gaat komen. Het mag best spannend zijn, maar mijn negatieve gedachten ga ik niet de overhand laten nemen.

Ik denk aan iets anders en begin te zingen in mijn hoofd “Shine bright like a diamond, I choose to be happy.” Mijn lichaam wordt rustiger en mijn ademhaling vertraagt.

Wanneer ik iets later in mijn dagboek schrijf, stop ik even met schrijven, want ik voel mijn verdriet opkomen. Ik laat het los. Ik ga naar buiten de tuin in. Mijn tranen vloeien en ik huil eens goed door.

Tussen het snikken door, zie ik plots de heldere sterrenhemel. Wanneer ik stop met huilen, bedenk ik mij, dat ik elke keer ik zo’n heldere sterrenhemel zie, niet anders kan dan genieten … shine bright like a diamond.

Ik merk dat mijn lichaam nu ook voelt dat het oké is, dat wij samen goed bezig zijn en er mogen zijn. Ik ben trots op mezelf, op waar ik nu al sta en geniet verder van de sterren.

#LichtpuntjeInDeNatuur Herken jij dat ook? Dat de natuur je geruststelt? Een herkenning, een moment, een plek of iets in de natuur dat jou uit een negatieve spiraal trekt?